Pierwsza pielgrzymka uczniów Liceum im. Jana Pawła II Sióstr Prezentek w Rzeszowie do Ukochanego Patrona Szkoły odbyła się w dniach 25 lutego do 7 marca 1999 r.
Był to drugi rok istnienia szkoły i kilka miesięcy po uroczystym poświęceniu sztandaru Liceum z wizerunkiem Ojca Świętego Jana Pawła II.

       Do Rzymu pojechaliśmy z nowopoświęconym sztandarem nosząc w sercu głęboką potrzebę by powiedzieć Ojcu Świętemu, że powstała szkoła nosząca Jego Imię i poprosić naszego Ukochanego Patrona o błogosławieństwo dla naszych Uczniów ich Rodziców i Nauczycieli.

     Hasłem tej pielgrzymki były słowa, które umieściliśmy również na transparencie: - „Ojcze Święty, prowadź”. Chcieliśmy w nich wyrazić nasze zaufanie do Ojca Świętego i gotowość kroczenia drogami, które wskazywał młodzieży.

      Osobiste spotkanie z Ojcem Świętym na audiencji w sali Klementyńskiej w dniu 28 lutego wywołało w nas falę nieopisanej radości. Ojciec Święty czule objął nas swoim ojcowskim spojrzeniem i rozpoznał Siostry Prezentki. Zapytał czy to Prezentki z Krakowa. S. Anna Telus – dyrektorka Liceum wyjaśniła „Ojcze Święty jesteśmy z Rzeszowa.

     Wszyscy uczniowie cisnęli się do Ojca Świętego, by ucałować Jego dłoń i spojrzeć w Jego przedobre oczy. W tym krótkim spotkaniu mogliśmy powiedzieć Ojcu Świętemu najczulsze i najgorętsze ale i najprostsze słowa miłości i pamięci:

       Pierwsza pielgrzymka i spotkanie z Ojcem Świętym były wydarzeniami jedynymi w swoim rodzaju. Spotkanie bowiem odbyło się w sali Klementyńskiej, w której zazwyczaj miały miejsce audiencje prywatne dla grup pielgrzymów. Mieliśmy możliwość przez dłuższą chwilę być przy Ojcu świętym i mówić do Niego.

Pielgrzymka zaś zrodziła we wszystkich uczestnikach i uczniach szkoły potrzebę trwałego kontaktu z Ojcem Świętym i pielgrzymowania do Niego. Związała nas i naszą szkołę na trwałe z naszym ukochanym Patronem.
                                          s. Anna Telus

  Tak bliskie spotkanie z Ojcem Świętym to niesamowite przeżycie. Można było z nim porozmawiać, ucałować pierścień, popatrzeć w pełne radości i spokoju oczy, czy choćby dotknąć rąbka sutanny. Aż trudno uwierzyć jakie ciepło i dobro emanuje z Jego osoby.
                                       Monika Szostek

    Nie zapomnimy, jak przed audiencją grupy włoskie prosiły nas o zaśpiewanie „Czarnej Madonny”. I śpiewaliśmy po polsku, oni po włosku. Właśnie w takich chwilach czuje się jedność Kościoła, czuje się moc Boga w ludziach.                                         Monika Szostek

       Do Rzeszowa przywieźliśmy błogosławieństwo Papieża, dużo wrażeń i nowych doświadczeń.
Radosne i pogodne oblicze Ojca Świętego, Jego serdeczność i pokój wpisane są w nasze serca.
                                      Agnieszka Stasik